The Rapsodie’s
The Rapsodie’s uit het West-Brabantse Sprundel zijn bij liefhebbers van piratenmuziek vooral bekend van Die kleine merel. Het nummer uit 1983 werd door de etherpiraten grijsgedraaid en is ruim veertig jaar later nog altijd het liedje waar het publiek om vraagt. Het gezicht en de stem van de groep was zangeres Anita, die tegenwoordig optreedt als Anita van de Rapsodie’s.
Tussen 1978 en 1986 brachten The Rapsodie’s een lange reeks singles uit, van carnavalskrakers tot gevoelige liefdesliedjes. Op de landelijke radio kwamen ze nauwelijks voorbij, maar dankzij de piratenzenders werden ze bekend in heel Nederland en in de Belgische grensstreek.
Wie zijn The Rapsodie’s?
The Rapsodie’s waren een drietal uit Sprundel, een dorp in de gemeente Rucphen, vlak bij de Belgische grens. De vaste kern bestond uit zangeres en gitariste Anita Antonissen, zanger en organist Frans Hereijgers en drummer Willy Monsieurs. Monsieurs werd later vervangen door Wichard Dekkers.
De groep speelde Nederlandstalige muziek in de stijl die bij de piratenzenders zo geliefd was: meezingbare melodieën, een orgel dat de toon zet en teksten over liefde, verdriet en gezelligheid. Die mix van gezelligheid en gevoel sloeg aan bij het publiek in West-Brabant en het aangrenzende Vlaanderen.
De naam wordt op platen en verzamelalbums op allerlei manieren geschreven: The Rapsodie’s, The Rapsodies, De Rapsodie’s en soms zelfs The Rhapsodies. Het gaat steeds om dezelfde groep.
Van talentenjacht naar eigen band
Het verhaal begint midden jaren zeventig. Anita, geboren in september 1959, deed als vijftienjarige meer voor de grap mee aan een talentenjacht. Daar raakte ze aan de praat met andere deelnemers, die haar vroegen om zangeres te worden van hun band. Die eerste groep hield het niet lang vol, maar Anita had de smaak te pakken.
Samen met Frans Hereijgers en Willy Monsieurs begon ze The Rapsodie’s. Anita nam gitaarles en ging zelf liedjes schrijven. Dat bleek een gouden zet: veel van de latere successen van de groep kwamen uit haar pen, waaronder Die kleine merel.
Een eigen label en carnaval in Brabant
In 1978 verscheen de eerste single, op een label dat toepasselijk Anita heette. Op de A-kant stond het carnavalsnummer Wanneer een nachtuil gaat carnavallen, op de B-kant de Rapsodie’s wals, geschreven door Frans Hereijgers. Die combinatie van feest en wals werd het handelsmerk van de groep.
Carnaval bleef een vast onderdeel van het repertoire. Met titels als ’t Is weer karnaval, Wij willen geen Seven-Up, maar bier, Geef ons nog ’n pilske en Doet ’t maar in een emmertje lieten The Rapsodie’s horen dat ze echte Brabanders waren. Tegelijk schreven ze ook serieuze liefdesliedjes, zoals Jij was voor mij de enige op aard uit 1979, dat bij Bovema verscheen.
Platen via België
Vanaf 1980 kwamen de platen van The Rapsodie’s vooral uit bij Belgische labels. Eerst bij Monopole, daarna bij Paprika, waar tussen 1982 en 1986 het grootste deel van hun singles verscheen. Voor een groep uit een grensdorp als Sprundel was dat een logische keuze: het Vlaamse publiek lag letterlijk om de hoek.
Die Belgische platen vonden hun weg naar de etherpiraten aan beide kanten van de grens. Zo werden The Rapsodie’s bekend in een gebied dat veel groter was dan hun eigen regio, zonder dat de landelijke radio er aan te pas kwam.
Die kleine merel
Het bekendste nummer van The Rapsodie’s is zonder twijfel Die kleine merel. De single verscheen in 1983 bij Paprika, met Vaarwel ik wil je nooit meer zien op de B-kant. Anita schreef het nummer zelf.
Het liedje werd een echte piratenhit. Geheime zenders draaiden het keer op keer, en Die kleine merel groeide uit tot een klassieker die later ook op verzamelalbums terechtkwam. Ook nu nog is het het nummer waar het publiek bij elk optreden van Anita om vraagt.
In hetzelfde jaar verschenen ook Ik zal wachten met Kindertijd op de B-kant en Ik heb je vrijheid terug gegeven. Samen met het latere Oh, Martino horen die nummers tot de bekendste platen van de groep.
Discografie: de singles van The Rapsodie’s
In de oorspronkelijke periode brachten The Rapsodie’s zo’n 36 nummers uit, verdeeld over singles en twee lp’s. De singles, met de B-kant tussen haakjes:
- 1978 – Wanneer een nachtuil gaat carnavallen (Rapsodie’s wals)
- 1979 – Jij was voor mij de enige op aard (Loop naar de hel)
- 1979 – ’t Is weer karnaval (Wij willen geen Seven-Up, maar bier)
- 1980 – Speel niet met mij (Wij zijn voor elkander geboren)
- 1981 – Geef ons nog ’n pilske (Doet ’t maar in een emmertje)
- 1981 – Ons dorpje (Toe schenk me eens)
- 1982 – Het is voorbij (De Rapsodie wals)
- 1983 – Ik zal wachten (Kindertijd)
- 1983 – Ik heb je vrijheid terug gegeven (Jenny)
- 1983 – Kijk eens heel goed om je heen (Magic guitar)
- 1983 – Die kleine merel (Vaarwel ik wil je nooit meer zien)
- 1984 – Je hebt het beloofd (Carolien)
- 1984 – Doe je tranen nu weg (Op ’n onbewoond eiland)
- 1985 – OWIOS (’t Is weer zomertijd)
- 1985 – Dit is liefde (Ik heb me weer vergist)
- 1986 – Oh, Martino (Rozen voor moeder)
- 1986 – Kleine Marion (Eenzaam)
- 1986 – Mariandel (De zon kan niet altijd schijnen)
Afscheid van het podium
Na ruim tien jaar optreden kreeg Anita haar eerste kind. Ze besloot te stoppen met de band om er voor haar twee dochters te zijn. Daarmee kwam er rond 1987 een einde aan The Rapsodie’s zoals het publiek ze kende.
De platen bleven intussen gewoon draaien. Op de piratenzenders verdwenen de nummers van The Rapsodie’s niet uit de ether, en zo bleef de naam van de groep jarenlang bekend bij een trouw publiek.
Anita van de Rapsodie’s: de terugkeer
Jaren later werden de oude liedjes op cd gezet en kreeg Anita steeds vaker de vraag of ze niet weer wilde optreden. Ze zei een paar keer nee, maar de muziek bleef kriebelen. In 1992 pakte ze de draad weer op, dit keer als solozangeres.
Ze ging samenwerken met Johan Hense van VNC Producties uit Zundert, met wie ze sindsdien al haar platen maakt. Samen met de toetsenist van The Rapsodie’s nam ze het album Voor alle vrienden op, dat in 1994 verscheen. Haar solocarrière begon met een nieuwe cd-single van, hoe kan het ook anders, Die kleine merel.
Daarna volgden albums als Een nieuw begin, Ik heb een droom en Zoals ik ben, de dubbel-cd De beste gouwe ouwe van de Rapsodie’s, de dvd Anita & The Rapsodies en het jubileumalbum 35 jaar Anita en The Rapsodie’s. Anita brengt nog altijd elk jaar een nieuwe single uit. Vaak gaan die over haar eigen leven: Want als je lacht schreef ze voor haar oudste kleinkind, Kleine jongen uit 2024 voor haar jongste kleinzoon.
Opvallend is dat Anita geen covers zingt. Ze heeft zo’n honderd tot honderdtwintig eigen nummers en liedjes van The Rapsodie’s om uit te kiezen, en stemt haar programma af op het publiek van die avond.
Van Sprundel tot de Zwarte Cross
In haar eigen dorp organiseert Anita elk jaar in november Anita’s Polderparty, in een verwarmde tent aan de Munnikendijk in Sprundel. De eerste editie werd nog achter haar eigen huis gehouden. Inmiddels zijn er al meer dan vijftien edities geweest en staat er een tent die vier keer zo groot is. In 2024 stonden onder anderen Thomas Berge, Monique Smit en Jeroen van Zelst op het podium. De kaarten zijn vaak al ruim van tevoren uitverkocht.
Opvallend genoeg zit haar grootste publiek niet in Brabant, maar in het oosten en noorden van het land, waar Nederlandstalige muziek en piratenmuziek nog altijd leven. Anita treedt op bij jongerenverenigingen, in zorgcentra en op piratenfeesten. In 2024 stond ze op de Zwarte Cross en op de tentfeesten van TukkerFM in Hollandscheveld en Nieuwleusen.
Anita zingt Die kleine merel op de Tukker FM Tentparty 2024 in Nieuwleusen. Video: Oncko van Kammen Media.
Die kleine merel als hardstyle
Dat Die kleine merel ook een nieuwe generatie aanspreekt, bewijst de hardstyle-remix van Max Hardstyle. Zijn versie van Anita & De Rapsodies – Die Kleine Merel gaat rond op feesten waar de bezoekers vaak nog niet geboren waren toen het origineel op de piratenzenders draaide.
In 2014 verscheen bovendien het verzamelalbum Terug in de ether, waarop artiesten uit de piratenwereld hun bekendste nummers opnieuw opnamen. Ook Die kleine merel van Anita van de Rapsodie’s staat erop. En in 2026 verscheen Die kleine merel, met Ik heb je vrijheid terug gegeven op de B-kant, zelfs opnieuw als vinylsingle.
The Rapsodie’s en de etherpiraten
The Rapsodie’s zijn een schoolvoorbeeld van een groep die het helemaal van de piratenzenders moest hebben. Ze hadden geen grote Nederlandse platenmaatschappij achter zich en op de landelijke radio waren ze nauwelijks te horen. Toch kende half Nederland Die kleine merel.
Dat kwam door de etherpiraten. Geheime zenders aan beide kanten van de grens draaiden de platen van The Rapsodie’s naast die van andere Nederlandstalige artiesten. Luisteraars belden of schreven met verzoekjes, en zo werd een groep uit een dorp van een paar duizend inwoners bekend tot ver buiten de eigen regio.
Anita zegt zelf dat lokale omroepen, piratenzenders en internetradio de muziek van The Rapsodie’s al jarenlang draaien. Ruim veertig jaar na Die kleine merel is die band met de piratenwereld nog altijd springlevend.
Bekende nummers van The Rapsodie’s
- Die kleine merel
- Ik zal wachten
- Kindertijd
- Oh, Martino
- Ik heb je vrijheid terug gegeven
- Jij was voor mij de enige op aard
- Rapsodie’s wals
- Dit is liefde
- ’t Is weer karnaval
- Het is mijn leven (Anita)
The Rapsodie’s luisteren bij Piraten Stream Twente
Vooral Die kleine merel heeft een bijzondere plek binnen de piratenmuziek. Het is zo’n nummer dat iedereen die opgroeide met de geheime zenders na twee maten herkent, en dat op elk feest weer volop wordt meegezongen.
Wil je Die kleine merel of een ander nummer van The Rapsodie’s of Anita bij Piraten Stream Twente horen? Stuur dan een groet of verzoek in tijdens onze uitzendingen.
